We zijn ondertussen doorgereden naar Trincomalee, in een paradijselijk Amaranthé hotel aan de Oostkust van Sri Lanka. Alles erop en eraan, tot aan een heuse jacuzzi in elke kamer.
Onderweg deden we nog eerst een blitsbezoek aan de warmwater bronnen. Veel stelde het niet voor en het was er gloeiend heet. Google voorspelde voor gisteren een gevoelstemperatuur van 43°.
Bij één van de vorige ontbijten heb ik me een beetje vergist. Nog niet goed wakker, zeker? Ik vond die mango niet zo lekker als de vrucht die we op straat kochten. Dat was ook vrij logisch, want het bleek een papaya te zijn.
Onderweg naar hier reden we door een aantal ‘farmer villages’, waar de rijst op de straat lag te drogen. Straat is natuurlijk een mooi en groot vlak in de zon, dus ideaal voor dit doel. In de foto hieronder zie je hoe ze de rijst met hun voeten omdraaien.
Toen we in het domein van het hotel binnenreden, vroeg de wachter aan het hekken op welke naam we reserveerden. En het is de eerste keer dat ik Alien genoemd ben.
’s Avons zijn we naar de Thirukoneswaram Kovil Hindu tempel geweest (het is dan wat koeler om op de blote voeten te lopen), op de top van een heuvel aan de kust. Er was net een ceremonie bezig, met een automaat die om de x minuten trommel en bellen keiluid speelt. Ondertussen gaat de hogepriester rond met vuur om de aanwezigen te zegenen en doet hij daarna hetzelfde met alle godenbeelden in de tempel. Foto’s nemen binnen mocht niet, maar enkele buitenfoto’s kan ik jullie wel meegeven.
Daarna stopten we nog even aan de liquor store, waar we een fles ‘Old Reserve Arrack’ kochten. Deze luxe arrack (34°) kost in deze liquor store ongeveer 16 €. In het hotel is het zoveel voor 2 glaasjes arrack. Ik denk dat Janaka zelf een fles wou, want die kocht hij dus ook. Hij had afgesproken met een drietal vrienden. Deze ochtend was de fles op een paar centimeter na leeg. We stopten ook nog aan een supermarket, om koekjes te kopen om de eerste uren van onze volgende door te komen. Hieronder neemt Bart nog even de tijd om te poseren tussen de gedroogde geelvintonijnen. Rondom het fort en de tempel liep het vol van de hertjes.
Vanmorgen was het vroeg opstaan (5u30) om te gaan dolfijnen en walvissen spotten. Onze gids dacht er zelfs aan om gisteren nog met ons bij de apotheek te stoppen. Voor pilletjes voor de mensen die gevoelig zouden zijn aan de zeeziekte. Het laatste beest hebben we niet gezien, maar dolfijnen des te meer. Ik dacht bij het avondeten gisteren nog luidop: ‘misschien komen die walvissen wel zo dicht dat ik eraan kan likken’. Ik vroeg me gewoon af hoe een walvis zou smaken (waarschijnlijk gewoon zout), maar de rest van mijn reisgezellen vond het een rare gedachte. Na het spotten kregen we nog een rustige trip langs een deel van de kustlijn (onder andere aan de tempel die we gisteren bezochten) en aan een Boeddhistische tempel aan het fort.
De trip met de boot was soms hard en zwaar, maar het was zeker de moeite waard. Na de wilde (de zee was zeer woelig) maar mooie boottrip, reden we terug naar ons hotel om ons ontbijt te nuttigen. Daarna wou iedereen een dutje doen. En dit was voor mij de ideale gelegenheid om dit stukje te schrijven. Iets moet me ergens toch niet goed bevallen zijn, want ik bracht na mijn dutje al tweemaal een blitzbezoek aan het toilet.
