We waren al de hele reis aan het grappen ‘Curd, wat is dat eigenlijk?’. Dus het werd tijd om eens te zien hoe die yoghurt van verse buffelmelk gemaakt werd. We stopten daarom op een tiental minuten van ons hotel om bij een plaatselijke curd maker wat uitleg te krijgen.
Daarna ging de reis verder naar een Turtle Preservatation site, waar kleine waterschildpadden eerst opgroeien om daarna terug in de zee te zetten. Niettegenstaande dit een minder toeristische versie was van de site die oorspronkelijk in ons programma stond, voelde het toch nogal commercieel aan. Maar we kregen er wel mooie exemplaren te zien (en te voelen). Bij het vertrek bij de schildpadjes was er zelfs een lokale schoenenafveger, om te vermijden dat er te veel zand in ons busje zou komen. Janaka was er immers zeer trots op dat hij elke ochtend het busje weer proper maakte voor ons.
Na een laatste lunch op Sri Lankese bodem, zetten we onze reis verder naar ons laatste hotel, het Jungle Beach Ahungalla. De kamers waren houten/rieten hutjes op het strand aan de zeer woelige Indische Oceaan. Eén van onze kamers (Bart/Iris) was zelfs in een heude boot op het strand. Nog net even de tijd om wat te relaxen op de zeteltjes aan het strand en een snackje als avondeten. Want de volgende ocht moesten we om 5u uit onze bedjes voor onze transfer naar de luchthaven.
Eigenlijk was het zinloos om zo vroeg op te staan, want na een uitvoerig afscheid van onze trouwe reisgids (met knuffels) bleek onze vlucht naar Dubai 2 uren delayed. Hierdoor misten we onze tweede vlucht naar Brussel en kregen we van Emirates Airlines nog een nachtje Dubai cadeau. Het was er 42° (51° gevoelstemperatuur), dus we bleven in het hotel. Na een ‘à la carte’ diner (die blijkbaar niet inbegrepen was in de kosten gedragen door Emirates (we moesten eigenlijk buffet nemen), terug bedje binnen voor een vroege wake-up call 5u30 de volgende ochtend. Alweer voor een transfer naar de luchthaven.
We kregen in de luchthaven een verkeerde voucher, waardoor we oorspronkelijk allemaal op één kamer zouden moeten slapen. We kregen wel een grotere kamer (die ze suite noemden), maar met 5 en met het vroege vertrekuur zou dit nog geen pretje geweest zijn. Na een paar bezoeken aan de receptie en de nodige uitleg dat dit niet kon, kregen we uiteindelijk nog een tweede kamer. Onze tussenstop was voor ons de ideale geledenheid om onder andere de Burj Kalifa te zien, welliswaar in de verte en in de smog,
Ondertussen zijn we terug thuis. Janaka belde me ondertussen nog eens om ons nog eens te bedanken. Hij is ondertussen (na een korte break van enkele dagen bij zijn gezin op zo’n 30 km van onze eindbestemming) al op stap met een groepje Japanners (een familie met enkele kinderen) voor een rondreis van 7 dagen.