Kandy is een drukke stad met meer dan 1,5 miljoen inwoners. Dus vanmorgen was het alweer een beetje chaos om de stad in te geraken.
Onze eerste stop was de Sri Dalada Maliwaga (temple of the sacred tooth relic). Janaka had ons daar ’s ochtends vroeg naar toe gebracht omdat er dan één van de drie dagelijkse ceremoniën doorging. Het was een drukte van jewelste. Maar iedereen was onder de indruk van deze tempel, dat een voormalig koninklijk paleis geweest is. De vorige keer dat wij hier waren, was er een zelfmoord aanslag geweest op deze tempel.
Na deze eerste stop stond er een wandeling in de botanische tuin op het programma. Dit immense park herbergt bomen en planten vanover hel de wereld, vaak geschonken door VIP’s die er ooit op bezoek waren. Net aangekomen in het park was er een kleine regenbui, maar gelukkig vond Gert een paraplu super geschikt voor zijn formaat.
Tijd voor een wedstrijdje… vind Caroline op deze foto…
In een bepaald deel van het park hingen de bomen vol met fruit bats (vleermuizen). Het was er een lawaai van jewelste en de paden lagen bedekt met vleermuiskak.
We brachten ook nog een bezoek aan de orchid house, dus Caroline was in haar nopjes. En er waren zelfs orchideeën die in bloei stonden. De vorige keer dat we in Azië ergens naar ochideeën gingen kijken, stonden er maar een tweetal in bloei.
Voor de lunch gingen we naar een buffet restaurant, waar een textielshop aan gekoppeld was. We hadden nog wat tijd over voor ons gepland bezoek aan een culturele show, dus brachten we een bezoekje aan een batik bedrijf. Bart vond er zowaar een geschikt doek om bij zijn vorige aankoop van in Indonesië te passen. Die hangt nu mooi ingekaderd in zijn living. Bij het buitengaan naar de wagen zat er een wel erg plooibare man met een aap en een cobra in een mand. Voor 1000 roupees haalde die man zijn fluit en zijn cobra boven.
Bij onze aankomst op de culturele show gaf dit niet echt een wauw gevoel. Er was geen decor. Het podium was een beetje in elkaar geflanst, de stoelen stonden te dicht op mekaar, er was airco maar die werkte niet heel erg goed, … Maar daar we nog tijd overhadden dronken we nog iets en kon ik mijn eerste Sri Lanka ijsje eten. Normaal gezien wordt het me door bepaalde mensen in het gezelschap – Iris en Caroline – verboden om in Azië ijsjes te verorberen.
Achteraf gezien viel de show wel nog goed mee. We kregen zelfs een A4 blad met uitleg over de dansen in het Nederlands. Maar ik ben er niet zeker van dat dit veel duidelijk maakte.
